søndag i sirup

festen i går var fin, så fin at heile den her dagen helst skulle ha vore levd frå senga. men eg har vore oppe og vore modell i nokre timar med auge som rant som nidelven stille og vakker du er. her er eg model of duty. no skal eg sjå på seinfeld og vente på at eg blir sulten nok til å lage kveldsmat. i morgon er det tilbake til livet. det blir fanden meg kanon.

laurdagshjarte

eg har blomstrar i heimen. raude roser. til vanleg kjøper eg alltid rosa blomstrar, synst det er finast, men i går var dei raude dei finaste. dagen i dag er å spise drops i senga, høyre på fin musikk, gå ein tur i sola for å kjøpe fransk vin, å søke opp bilde av coco chanel, å finne fram klær til fotoprosjekt i morgon og fransk fest i kveld, å gratulere heidi med dagen, smaken av varm ingefærhonningogsitron, å lakke neglar og begynne å kjenne meg meir og meir som ei ordentleg jente, og å lure skikkelig lenge på kva eg skal ha til middag. fin laurdag, skulle berre ha vore mindre forkjøla. kan ikkje tenke meg at coco chanel var forkjøla på det her viset. kanskje tyfus, ikkje kols-hoste. ha ein fin laurdag!

om å gå på trynet, og så går det bra etterpå

(bildet er det mariell som har tatt)

her om dagen sa eg til ein ven av meg at eg driv med ein performativ bachelor i skam. det er noko litt knausgård-aktig over det heile. kvar gong eg er på fest, eller har fått i meg litt for mange øl, kjem dei raraste utsegna ut av meg. eg er heilt master of the universe og har så gode idear og gode innspel at eg kunne ha fått nobelpris av mindre, slik eg ser det sjølv når eg er innhylla i bacchus si ånd. det er ikkje måte på, eg skal skrive bøker, eg skal vere forelska heile livet, og eg veit dritmykje om musikk. medan det varer, er eg heilt konge. det finst ikkje den ting som kan knekke meg, eg durar fram, gjerne tilbakelent og med ein sigarett for hånda. så går eg heim og legger meg, og vaknar i fosterstilling dagen etter. SA eg det? til HO? her-re-gud. det er til å få angst av. eg går heilt totalt på trynet av og til, lirar av meg dei raraste ting, sender dei merkelegaste smsane, må gjømme hovudet under puta når eg vaknar og blir minna på alt som skjedde kvelden før. men så går det bra etterpå. eg må minne meg sjølv på at eg er så himla herlig og at ingen flirer så høgt som meg når eg er glad. det tar eit par dagar, og så er alt slik det skal igjen. så går det bra etterpå.

arbeidsulykke

i går var eg ute på galeien og det til gangs. utan å gå for mykje i detalj, kan eg seie så mykje som at allmenntilstanden min va på eit slikt nivå at moa og heidi måtte ta litt vare på meg. på eit tidspunkt stilte dei meg fleire kontrollspørsmål for å sjekke at eg ikkje var heilt amøbe, "ka e adressa di i norge, sigrid?" og sånt. så spurte dei: "ka like du aller best, sigrid?"
og da svarte eg: "stekt torsk. og kokt torsk."

av og til er eg berre altfor bra.